De liefde van Tedeschi en Trucks

Wie Derek Trucks wil leren kennen, moet daar wat tijd voor uittrekken. Op goede dagen zie je twee keer per uur een wenkbrauw bewegen. Als je geluk hebt. Lachen zie je hem zelden. Contact met zijn publiek maakt hij nauwelijks. Hij is maar in één ding geïnteresseerd: zijn Gibson gitaar.

Het bouwjaar van Trucks is 1979. De man is nog geen veertig. Toch kun je hem gerust beschouwen als één van de belangrijkste muzikale boegbeelden van rhythm & blues en roots rock (de verzamelnaam voor blues, folk en country).

Ooit, toen hij op zijn vijfde jaar voor het eerst een gitaar in handen kreeg, waren zijn handen nog te klein om de frets goed te raken. Door in zijn linkerhand een slider te gebruiken wist hij die handicap handig te omzeilen. Zo ontwikkelde hij zijn uit duizenden herkenbare, ruwe fingerpickin’ gitaarstijl.

Het wonderkind van de zes snaren werd op zijn 11e al herkend door grootheden als B.B. King en Eric Clapton. Op zijn 19e kwam hij bij de Allman Brothers, de groep van zijn grote held Duane Allman.

Derek Rucks is allesbehalve een stereotype rock ‘n roll icoon. De uitdrukking van ‘wars van uiterlijk vertoon’ lijkt voor hem te zijn uitgevonden.

Maar hij bespeelt zijn snaren als een tovenaar. Razendsnel raken zijn stevige maar sierlijke vingers de gitaar overal tegelijk, altijd precies op het goede moment. In elk noot klinkt gewicht, puurheid, richting en kracht. En ijzersterke blues.

De integriteit die je zo nadrukkelijk hoort in zijn gitaarspel, zie je ook terug in zijn leven. Hij heeft de krachten gebundeld met de fenomenale Susan Tedeschi. Haar stem is ruig, mooi, zoet en sexy tegelijk. Kippevel garantie.

Derek en Susan zijn de perfecte twee-eenheid, niet alleen muzikaal. Als man en vrouw richtten ze in 2010 de Tedeschi Trucks Band op. Hoe? Door hun vrienden erbij te vragen. Dat hoor je dan ook: vrienden die samenspelen.

De elfkoppige band is buitengewoon populair over de hele wereld, vanwege hun geweldige spel en hun zinderende, warme live-optredens. De oprechtheid van hun muziek raken iedereen in het hart. Het speelplezier is ontwapenend. Daarom moet je ook niet naar Derek Trucks kijken, maar luisteren.

De muziek swingt en stroomt. Sterk, grof en puur als de Mississippi zelf. Wat Trucks op zijn gitaar doet en Sedechi met haar stem, heeft één belangrijk gemeenschappelijk kenmerk: dat oergeluid dat rechtstreeks door al je botten heen klinkt, die elke cel in je lichaam nieuw leven inblaast.

Derek Trucks zegt dat dat door ‘microtones’ komt: eendeel van het geluid dat alleen onbewust wordt ervaren. Dat betekent: je hoort het misschien niet, maar je voelt het wel.

Ik geloof hem. Wat ik hoor is de klank van de waarheid, van pure, oprechte en hardwerkende mensen die het leven leiden met alles en iedereen om zich heen waar ze zoveel van houden. Het geluid van liefde voor elkaar, liefde voor het leven en liefde voor muziek.

What’s not to like?

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.