James Brown op zijn best

Toen er in oktober 1964 een serie concerten werd gehouden in Santa Monica, Californië voor de Teen Awards Music International, kon niemand vermoeden wat de impact ervan zou zijn. De TAMI Show schreef geschiedenis. Niet alleen omdat het één van de eerste concertfilms was. Vooral door het legendarische optreden van James Brown.

De lijst artiesten die zouden optreden, was indrukwekkend: Chuck Berry, The Beach Boys, Marvin Gaye, Gerry & the Pacemakers, Smokey Robinson, The Supremes en als hoofdact The Rolling Stones.

TAMI showEn James Brown. En heel toevallig was Brown die avond in absolute topvorm.

Legendarisch was natuurlijk de muziek. De eindeloos energieke dansmuziek, de spannende funk-show waarin Brown met zijn strakke, genadeloze regie de breaks en hoogtepunten in hoog tempo aan elkaar rijgt. Na zijn hit Please, Please, Please had James Brown tien jaar de tijd gehad om zijn act voor elkaar te krijgen. Die stond als een huis.

Legendarisch is James Brown de entertainer. Niemand danst zoals hij, niemand kan de boel zo oppeppen. Met groot gevoel voor theater, die het midden houdt tussen een spannende bokswedstrijd en een Baptistische kerkdienst in het Zuiden van Amerika (ik begreep dat Brown een verleden heeft als worstelaar).

Legendarisch is ook de cape-act. Hij stort ter aarde. Dan wordt hij gered door zijn Flames. Een van de zangers stopt hem een cape toe. James herrijst uit zijn bijna-doodervaring, en begint te dansen en zingen als een wilde, als nooit tevoren. Publiek in extase. We krijgen zelfs de eerste moonwalk te zien.

En The Rolling Stones hadden spijt. Dat zij als hoofdact ná hem waren ingeroosterd.

Dit is James Brown op zijn best.

7 gedachten over “James Brown op zijn best”

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.