Trein

Goede zangers zijn zeldzaam. Verder dan een handvol kom ik niet, in de categorie mannelijke artiesten die me altijd weten te raken met hun stemgeluid.

Daarvan zijn er ook maar weinig, die zélf melodieën en akkoorden schrijven met een zekere eeuwigheidswaarde.

Nog véél dunner wordt de spoeling, wanneer je op zoek gaat naar zangers, die zelf ook teksten schrijven van enig literair allooi. Of laten we zeggen: teksten die het niveau ‘synoniemenwoordenboek’ enigszins ontstijgen.

Hoeveel houd je er dan over? Ik heb genoeg aan de vingers van één hand. Wanneer je je afvraagt wie van de overgebleven mannelijke singer-songwriters zelf ook nog fenomenaal (en herkenbaar) gitaar kan spelen, blijft er eigenlijk maar één man over: John Mayer.

Sterk beïnvloed door Eric Clapton en Stevie Ray Vaughan, ging hij eind 1997 naar het Berklee College of Music om daar gitaar te studeren. Binnen een jaar ontdekte hij dat ‘songwriting’ zijn eigenlijke richting was en hij verliet het befaamde conservatorium weer om vooral veel podiumervaring op te doen.

Hij groeide al snel uit tot een sensatie en in 2001 bracht hij het album No Room for Squares uit bij Columbia, gevolgd door Heavier Things (2003) en Continuum (2006).

Mayer’s persoonlijkheid valt op door zijn bescheidenheid, integriteit en humor. De combinatie stem – liedjes — gitaarspel is van ongekend hoog en consistent niveau. Zijn nummers hebben muzikale en tekstuele diepte maar zijn ook licht van toon.

Zijn muziek is harmonisch en productioneel interessant en hij weet zich omringd met de beste musici. En dan natuurlijk dat geweldige gitaarspel. Op Continuum laat hij veel blues-aspecten horen van zijn spel.

Eén van mijn favoriete nummers van dit album is Stop this train, waarbij Mayer zichzelf begeleidt op de akoestische gitaar. Daarbij kreeg hij overigens hulp van zijn goede vriend James Valentine, van Maroon 5. Het nummer heeft een schitterende muzikale opbouw.

So scared of getting older’ zingt Mayer, ‘I’m only good at being young.

Een prachtige, emotionele tekst over de tijd die voortschrijdt. Het gaat John Mayer allemaal te snel. Hij wil wel terug, maar dat gaat niet..

In het liedje bespreekt hij de problematiek met zijn vader. Die zegt: ‘Als je ouder wordt, zou je graag willen ruilen met je jonge jaren. Nu kun je nog zelf kiezen hoe het zal gaan, straks niet meer.’

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.