The sound of Esquivel

De Mexicaan Juan García Esquivel (1918–2002) met zijn dikke bril, stond bekend als The King of Space Age Pop. Zijn instrumentale muziek uit de jaren ’50 en ’60 is een zeer vermakelijke en excentrieke mix van stijlen, een soort lounge avant la lettre (maar dan veel leuker).

Het Nederlandse platenlabel Basta brengt (in juni) het album Perfect Vision: The Esquivel Sound uit, speciaal gearrangeerd voor en gespeeld door het Metropole Orkest onder leiding van Vince Mendoza.

De muziek werd geproduceerd — hoe kan het ook anders — door Gert Jan Blom, die u misschien kent van Boulevard of Broken Dreams of The Beau Hunks.

Er was één uitdaging: Esquivel’s originele arrangementen waren nergens meer te vinden. Dus die werden opnieuw gemaakt, from scratch. Ook technisch was het geen gemakkelijke opgave. Esquivel gebruikte vaak bizarre geluiden, instrumentaties en stereo-effecten. In de jaren vijftig was hij daarmee zijn tijd ver vooruit. Maar hoe pak je dat aan anno 2013?

Onder supervisie van Blom werd de muziek uitgevoerd door het wereldberoemde orkest, met een paar passende, exotische uitbreidingen zoals Fay Lovsky (op de Theremin), de wonderbaarlijke kunstfluiter Geert Chatrou, gitarist Cok van Vuuren en Bart Wijtman op basaccordeon.

Lang leve de Esquivel-sound. Op dit album blijft het gedachtengoed van de gekke Mexicaan springlevend. Daarmee is Perfect Vision artistiek en technisch niet alleen bijzonder, maar ook een geslaagd eerbetoon aan deze tijdloze muziek.

In de videoclip van KellerFilm krijgen we een tipje van de sluier.


Tom Beek is saxofonist, copywriter, WordPress expert, vormgever en fotograaf. Je vindt hem op Twitter en Instagram. Gek op jazz en koffie. Ruikt aan boeken.

Plaats een reactie