Over Tom

Tom in het kort

Na mijn studie aan het conservatorium begon mijn carrière als freelance saxofonist in de Nederlandse jazz-, pop-, studio-, theaterwereld.

Vanaf het begin voelde ik het ondernemersbloed stromen. Zo heb ik mezelf allerlei vaardigheden aangeleerd, zoals muziek maken voor radio- en tv-commercials.

In 2001 besloot ik om naast mijn werk als muzikant een tweede liefhebberij professioneel te ontwikkelen: tekstschrijven. Van commerciële en juridische teksten tot artikelen over muziek.

Sinds 2005 breng ik mijn eigen muziek uit. Daar was natuurlijk een website voor nodig. ‘Nou die maak ik dan zelf wel’, dacht ik. Sinds 2010 mag ik dat mijn ‘derde’ beroep noemen. Als WordPress specialist maakte ik meer dan driehonderd websites in alle soorten en maten.

In de tussentijd groeide ook mijn fascinatie voor fotografie en later video. Ook die ervaringen en inzichten kon ik goed gebruiken bij mijn eigen muziekproducties, mijn tekst- en contentadviezen en natuurlijk online.

Mijn dagen bestaan uit ‘alles aan elkaar knopen’.

Ik geloof in het huwelijk tussen artistieke vrijheid en een gezond bedrijf. Dagelijks help ik tientallen zelfstandigen en organisaties met het stroomlijnen van onderscheidende, authentieke content en goede bedrijfsresultaten. Zo is er voldoende ruimte om te ontwikkelen, ook wanneer geld verdienen niet altijd prioriteit heeft.

De lange versie..

VLAAMS BLOED

Mijn vader Jos Beek (1939-2019) is een geliefd gynaecoloog uit Antwerpen die in Leuven studeert. Daar loopt hij biologie-studente Miet de Bosschere (1942) uit Sint Niklaas tegen het lijf. Ze trouwen in 1965.

Na de geboorte van Wim (1966) emigreren ze eind jaren zestig naar Nederland. Ze wonen en werken achtereenvolgens in Rotterdam, Sittard — waar ik word geboren in 1969 — en vanaf 1973 in Leiderdorp.

Na de echtscheiding in 1977 wonen de kinderen bij hun moeder in Leiden, die in korte tijd een rechtenstudie afrondt en een mooie tweede carrière heeft als manager/bestuurder in de medische wereld. Ze is vooruitstrevend, geëmancipeerd en een echte netwerker. In haar werk is ze geliefd als manager by walking around, die niet óver maar mét iedereen praat. Tot op hoge leeftijd is ze sociaal zeer geëngageerd en actief.

In het Alrijne (het voormalige Elizabeth Ziekenhuis) in Leiderdorp loopt Jos Beek voorop met zijn onderzoek naar vruchtbaarheid. Vooral eind jaren zeventig, begin jaren tachtig, de begindagen van de kunstmatige inseminatie. Een arts van de oude stempel die veel tijd neemt voor zijn patiënten. Die eigenschap maakt hem echter minder geliefd bij zijn collega’s en managers die op de klok wijzen. Het leidt ertoe dat hij vervroegd uittreedt en uiteindelijk langzaam terechtkomt in een sociaal isolement. Nadat bij hem zowel diabetes als de ziekte van Alzheimer zijn geconstateerd gaat zijn gezondheid bergafwaarts en eind maart 2019, een maand voor zijn tachtigste verjaardag, overlijdt hij.

JONGE OREN

Ik groei op in een milieu waar liefde voor cultuur, zoals muziek, boeken, musea, films en theater, op jonge leeftijd wordt aangewakkerd. Er wordt veel gezongen bij de piano en de familie houdt regelmatig cabaret-avonden. Bij opa ontdek ik ook een orgel en een kast vol jazzplaten.

Een groot deel van de jaren zeventig — naast mijn hobby’s tekenen, lezen en voetbal — zit aan de radio gekluisterd, met mijn cassettedeck in de aanslag, of op de bank met LP-hoezen op schoot.

tom beek sax tim akkerman sings the boss 2018

GETOGEN IN LEIDEN

Op het Stedelijk Gymnasium in Leiden wordt veel gedaan aan muziek en theater. Binnen de kortste keren ben ik op het podium te vinden. In de brugklas begin ik met drummen in een paar schoolbandjes, maar stap al snel over naar de saxofoon. Mijn debuut maak ik in de schoolmusical ‘Het Vriendje’ waar ik de ‘St. Louis Blues’ speel in de Leidse Schouwburg.

Ook op mijn tweede middelbare school het Agnes College, waar ik de havo afmaak, is veel muziek en bijna maandelijks zijn er uitvoeringen. Mijn leraar Huub de Vriend is de enthousiaste aanjager en het is één van de eerste scholen in Nederland waar je muziek kunt kiezen in je eindexamenpakket. Wat ik natuurlijk doe.

In jazzcafé The Duke spelen dagelijks de beste muzikanten van het land. In deze levendige jazzscene kom ik eind jaren tachtig in contact met muzikale vrienden en geestverwanten zoals Martijn van Iterson, Karel Boehlee, Toon Roos, Peter Tiehuis, Arto Boyadjian, Lodewijk van Gorp en Frans Heemskerk. Voor een muzikant is Leiden een fantastische plek om op te groeien.

Conservatorium

Tijdens mijn studie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag (bij John Ruocco en Leo van Oostrom) ontwikkel ik me verder. Ik treed dan al regelmatig op en doe waardevolle contacten op. Toch kan ik er niet aarden. In 1992 maak ik de overstap naar Hilversum, waar ik veel inspiratie vind in mijn leraar Ferdinand Povel en mijn mentor Rob Madna. Namens het conservatorium treed ik onder andere op in de VS (Boston, Miami en New York) en in het radioprogramma TROS Sesjun. Ik voel me thuis in een breed scala aan muziekstijlen, zoals jazz, pop, wereldmuziek en kleinkunst. Na mijn studie ben ik klaar voor de volgende stap: zoveel mogelijk ervaring opdoen en aan het werk!

Tom is overal

Een eindeloze reeks optredens volgt. Soms wel tien per week. Theaters, festivals, de hele wereld over. In de studio’s, in bruiloftenbands, in blazerssecties, met grote en kleine artiesten, met eigen werk, commercieel werk, arrangeer- en studiowerk om nog meer ervaring op te doen. In deze periode doe ik enorm veel contacten op. Met sommige van mijn collega’s ontwikkel ik vriendschappen die een heel leven zullen duren.

tom beek den haag 2018 foto maurice haak jenny audring

Ontwikkelen

Naast de vele optredens als freelancer en met eigen bandjes leg ik me ook toe op studiowerk. In mijn homestudio leer ik mezelf werken met synthesizers en computers, met video werken, componeren, arrangeren (voor blazersecties), programmeren, sound design, mixing/mastering en produceren.

Naast het spelen ‘in opdracht’ blijf ik voor mezelf fanatiek jazz studeren en nummers schrijven. Ik speel zoveel ik kan. Als het even kan sta ik tot in de kleine uurtjes te jammen in een jazzcafé. Ik voel de drang om te blijven ontwikkelen.

TEKST

Als ik in april 2002 een ingeklapte long krijg, lijkt het erop dat mijn toekomst als saxofonist aan een zijden draadje hangt. Al snel blijkt het mee te vallen en kan ik weer voluit spelen.

Dan heb ik het tekstschrijven, mijn tweede grote passie, al opgepakt. Sindsdien combineer ik muziekmaken met opdrachten als tekstschrijver.

In 2006 begin ik te schrijven in Jazzism waarin ik jonge musici interview. Ook schrijf ik regelmatig voor blogs en muziektijdschriften zoals en JazzBulletin.

Door mijn eigen label, het schrijven en het ‘zelf doen’ leer ik mezelf allerlei dingen aan zoals DTP, webdesign, digitale fotografie en allerlei ondersteunende digitale tools. Muziek blijft echter altijd de hoofdmoot.

Eigen label

Wanneer in 1996 er een aantal platenlabels interesse tonen, blijk ik nog niet klaar te zijn voor een eigen album. Wel maak ik een album met het Nemesis Quartet.

Wanneer ik er in 2004 wél klaar voor ben en mijn contacten weer aanhaal, raak ik gefrustreerd. Labels zoals Munich en Challenge Records blijken niet transparant, en als ik moet investeren dan dat liever zelf. Over het hele verhaal schreef ik een uitgebreid blog, over ‘muziek in eigen beheer‘.

In september 2005 richt ik zelf een platenlabel op en breng mijn eerste eigen album uit: White and Blue.

Er zijn bijna geen musici die dit allemaal zelf managen: muziek bedenken en produceren, het hele productieproces en de promotie. Ik zoek alles uit en probeer het zelf te doen.

De eerste cd is tevens de geboort van mijn eigen Tom Beek Quintet, waarmee ik veel ga optreden.

Het levert goede publiciteit op en ik verkoop enkele duizenden cd’s. In de jaren erna volgen Live Under the Sun (2007), Big Time (2009) en Bliss (2012). De rol die het Internet hierin speelt, wordt steeds groter.

Ik word regelmatig uitgenodigd, onder andere op conservatoria, om te spreken over mijn visie op ondernemen en internet.

Saxofonist Tom Beek foto (c) Rinse Fokkema

C’est le Tom qui fait la musique

In november 2010 organiseer ik de eerste van mijn eigen concerten: C’est le Tom qui fait la musique in het hartje van Amsterdam.

In het Comedy theater speel ik twee hele afwisselende sets en organiseer ik alles zelf, tot en met de glazen prosecco.

Een groot succes, al moet ik er nog wel geld op toeleggen.

De bedoeling is om regelmatig concerten te organiseren op verschillende locaties, met steeds wisselende thema’s en gasten en een unieke, warme sfeer. Een onafhankelijk, eigen platform voor eigen muziek voor eigen publiek.

In september 2012 volgt de tweede, een duoconcert met Mike Boddé in een Hilversumse kerk. Dat concert in de kerk leidt al gauw tot het vierde album.

Bliss

In nog geen maand is ‘Bliss’ een feit. Samen met producer Udo Pannekeet en Mike Boddé vond ik een mix van eigen composities, improvisaties en melodieën die door de jaren heen zijn blijven ‘hangen’.

De saxofoon alleen in de kerk maken me kwetsbaar en sterk tegelijk. Een mooi vertrekpunt voor de muziek.

“De sax van Tom Beek gaat recht door het hart” — De Volkskrant

LESGEVen

Regelmatig word ik gevraagd voor het lesgeven op conservatoria, voor projecten en workshops. De combinatie zelf websites kunnen bouwen en lesgeven (ook anders dan muziek) leidt tot een groot aantal succesvolle opdrachten voor online cursussen. Daarbij verzorg ik vaak het gehele traject: vormgeving, techniek, automatisering, marketing, veiligheid en video’s.

Tom wordt papa

Als ik in 2010 op de grens zit van een burnout, probeer ik mijn jachtige leven als muzikant die dag en nacht onderweg is — met onverwerkt verdriet van de echtscheiding — niet meer zo zitten. Ik probeer het rustiger aan te doen.

Wanneer ik in de zomer van 2012 een kindje verwacht met mijn nieuwe liefde Lisette, breekt er een nieuwe periode aan. Ik word papa! De jaren 2013-2020 staan voor een belangrijk deel in dienst van mijn gezin.

Een groot gedeelte van mijn werk doe ik vanuit huis. De zorg voor de kinderen doen we 50/50. Mama werken, kindje slapen, laptop op schoot. Herhalen. De klussen als tekstschrijver en adviseur pak ik graag aan. Ik was altijd al een soort helpdesk, maar in deze jaren word ik ook steeds vaker gevraagd vanwege mijn — zelf aangeleerde — skills als fotograaf en webdesigner.

Het ‘op meerdere paarden wedden’ bevalt me uitstekend en geeft me bovendien artistieke vrijheid. Er blijft genoeg ruimte voor muziek, ik kan zelfs enkele weken op tournee.

tom beek saxofonist theater tenorsaxofoon altsaxofoon sopraansaxofoon

NOG MEER EIGEN BEHEER

In alle vrijheid aan eigen projecten kunnen werken, leidt onder meer tot het uitbrengen van de EP Forever and a day en de losse nummers Darling en Here comes the rain.

Samen met goede vriend Lo van Gorp begint de Steely Dan tribute band The Royal Dutch Scam steeds meer vorm te krijgen. De band treedt steeds meer op en na een eerste, bescheiden clubtour staat in 2021-2022 zelfs een theatertournee gepland met Mike Boddé als gast.

Prijzenkast

1994: VPRO Jazzprijs/Middelsee Jazz Treffen, Nemesis Quartet
1994: Heineken Crossover Award, All the King’s Men
1995: NCRV’S Popslag, All the King’s Men
2004: finale Deloitte Jazz Award
2005: finale Dutch Jazz Competition met Tom Beek Kwartet
2005: ‘Beste Compositie’ Dutch Jazz Competition voor White & Blue
2010: Singer Laren Award

Namen en rugnummers

Ik heb het voorrecht gehad te spelen met grootheden als Dizzy Gillespie, Tom Harrell, Randy Brecker, Barry Harris, Chuck Findley, Pat Metheny, Joe Lovano en (saxofonist) Bill Evans.

Ook deelde ik het podium met een groot aantal Nederlandse jazzlegendes waaronder Wim Overgaauw, Rob Madna, Rita Reys, Ruud Jacobs, Jerry van Rooyen, Rob van Kreefeld, Greetje Kauffeld en Louis van Dijk.

Verder werkte ik met Trijntje Oosterhuis, Alain Clark, Ilse DeLange, Candy Dulfer, Hans Dulfer, Do, Michiel Borstlap, Mathilde Santing, Kasper van Kooten, Mike Boddé, Thomas van Luyn, Waylon, Karin Bloemen, André Hazes, Kees van Kooten, Berget Lewis, Boris, Edsilia Rombley, Paul de Leeuw, Gordon, Gerard Joling, Guus Meeuwis, Jeroen van der Boom, John Ewbank, Rene Froger, Cor Bakker, Frans Bauer, Edwin Evers, Tjeerd Oosterhuis, Hind, Pete Philly & Perquisite, Martin Fondse, Eric Vloeimans, Benjamin Herman, Bert van Den Brink, Jesse van Ruller, Leona, Frits Landesbergen, Tonny Eyk, Wibi Soerjadi, Ruth Jacott, Joke Bruijs, Laura Fygi, Stephan Geuzebroek, Edwin Schimscheimer, Xander De Buisonje, Lucas van Merwijk, Madeline Bell, Denise Jannah, Carlo De Wijs, Amina Figarova, Marlayne, Fluitsma & van Tijn, Esther Hart, Simone Roerade, Des’ray, Stanley Burleson, Joke de Kruijff, Nurlaila Karim, Replay, Antje Monteiro, Angela Groothuizen, Hessel, Fré, Francien van Tuinen, Kim Hoorweg, Margriet Sjoerdsma, Richard Groenendijk, Sara Kroos, Jay Horns, Stylus Horns, Jazzinvaders, Seven Eleven, The Dutch Eagles, New Cool Collective Big Band, Young Sinatras, Jazz Orchestra Of The Concertgebouw, Nemesis Quartet, Groove Troopers, All The King’s Men. En met vele andere artiesten…

Ik stond op het North Sea Jazz Festival in 1994 (Nemesis Quartet), 1995 (Picks Might Fly/Wim Overgaauw/Jesse van Ruller), 1998 (Rob Madna Quintet), 1999 (Francien van Tuinen), 2000 (Haslip/Borstlap Electric Band ‘Liveline’), 2001 (Seven Eleven), 2002 (Francien van Tuinen), 2003 (Michiel Borstlap/Pat Metheny), 2004, 2005 (Pitch Pine Project), 2006 (Tom Beek Quintet, Jazzinvaders), 2008 (tribute to Rob Madna), 2009 (Bart Lust Quintet), 2010 (Sven Hammond Soul), 2012 (Sven Hammond Soul, Jan van Duikeren), 2013 (Michel Stekelenburg).