Over Tom

tom beek lift foto (c) hans speekenbrink
Foto Hans Speekenbrink

1969

Mijn vader Jos Beek (1939-2019) is een gynaecoloog uit Antwerpen die eerst in Leuven studeert. Daar loopt hij biologie-studente Miet de Bosschere (1942) uit Sint Niklaas tegen het lijf. Ze trouwen in 1965.

Na de geboorte van Wim (1966) emigreren ze eind jaren zestig naar Nederland. Ze wonen en werken achtereenvolgens in Rotterdam, Sittard — waar ik word geboren in 1969 — en vanaf 1973 in Leiderdorp.

1977

Na de echtscheiding wonen wij bij onze mama in Leiden Zuid-West, die in korte tijd een rechtenstudie afrondt en een mooie tweede carrière heeft als manager/bestuurder in de medische wereld. Ze is vooruitstrevend, geëmancipeerd en een echte netwerker. In haar werk is ze geliefd als manager by walking around, die niet óver maar mét iedereen praat. Tot op hoge leeftijd is ze sociaal zeer geëngageerd en actief.

In Leiderdorp loopt dokter Beek voorop met zijn onderzoek naar vruchtbaarheid. Eind jaren zeventig, de begindagen van de kunstmatige inseminatie. Hij is een arts van de oude stempel die veel tijd neemt voor zijn patiënten. Dat maakt hem echter minder geliefd bij zijn managers. Hij treedt vervroegd uit en komt uiteindelijk langzaam terecht in een sociaal isolement. Nadat bij hem zowel diabetes als de ziekte van Alzheimer zijn geconstateerd gaat zijn gezondheid bergafwaarts en eind maart 2019, een maand voor zijn tachtigste verjaardag, overlijdt hij.

Als kind van cultuurliefhebbers groei ik op in een weelde van muziek, boeken, musea, films en theater. We zingen aan de piano, er zijn cabaret-avonden. De ene opa speelde vroeger klarinet en de andere heeft een orgel, en een kast vol jazzplaten.

1979

Het is een gouden tijd voor muziek en ik ken elke liedje van de radio. Een groot deel van de jaren zeventig en tachtig — naast mijn hobby’s tekenen, lezen en voetbal — zit ik aan de radio gekluisterd, tussen de Legostenen, met mijn cassettedeck in de aanslag, of op de bank met LP-hoezen op schoot.

Goede pop- en rockmuziek krijg ik mee via mijn broer, zoals Supertramp, Queen, 10CC en The Eagles.

tom beek sax tim akkerman sings the boss 2018
In 2018 op de zomerfestivals met Tim Akkerman (op de achtergrond: Stef de Hond)

1983

Op het Stedelijk Gymnasium in Leiden wordt veel gedaan aan muziek en theater. Binnen de kortste keren ben ik op het podium te vinden. In de brugklas begin ik met drummen in een paar schoolbandjes, maar stap al snel over naar de saxofoon.

Mijn debuut maak ik in de schoolmusical Het Vriendje waar ik de St. Louis Blues speel in de Leidse Schouwburg. Dat smaakt naar meer!

1987

Ook op mijn tweede middelbare school het Agnes College, waar ik de havo afmaak, is veel muziek en bijna maandelijks zijn er uitvoeringen.

Mijn leraar Huub de Vriend is de enthousiaste aanjager en het is één van de eerste scholen in Nederland waar je muziek kunt kiezen in je eindexamenpakket. Wat ik natuurlijk doe.

In jazzcafé The Duke spelen dagelijks de beste muzikanten van het land. In deze levendige jazzscene kom ik eind jaren tachtig in contact met muzikale vrienden en geestverwanten zoals Martijn van Iterson, Karel Boehlee, Toon Roos, Peter Tiehuis, Arto Boyadjian, Lodewijk van Gorp en Frans Heemskerk. Voor een muzikant is Leiden een fantastische plek om op te groeien.

De optredens worden steeds serieuzer en wanneer ik alle avonden op pad ben, eindigt mijn hockey-carrière (als gevaarlijk linksbuiten) een stille dood.

Workshop met Bob en Chuck Findley in 1989 op de big band van het Koninklijk Conservatorium, Den Haag. Met o.a. Edwin Schots, Marco Kegel, Niels Tausk, Gary Kavanaugh.

1990

Ik studeer aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag (bij John Ruocco en Leo van Oostrom) en ontwikkel me verder. Ik treed dan al regelmatig op en doe waardevolle contacten op.

Toch kan ik er niet aarden. In 1992 maak ik de overstap naar Hilversum, waar ik veel inspiratie vind in mijn leraar Ferdinand Povel en mijn mentor Rob Madna.

Namens het conservatorium treed ik onder andere op in de VS (Boston, Miami en New York) en in het radioprogramma TROS Sesjun. Ik voel me thuis in een breed scala aan muziekstijlen, zoals jazz, pop, wereldmuziek en kleinkunst.

1995

Na mijn studie ben ik klaar voor de volgende stap: zoveel mogelijk ervaring opdoen en aan het werk!

Een eindeloze reeks optredens volgt. Soms wel tien per week. Theaters, festivals, de hele wereld over. In de studio’s, in bruiloftenbands, in blazerssecties, met grote en kleine artiesten, met eigen werk, commercieel werk, arrangeer- en studiowerk om nog meer ervaring op te doen. In deze periode doe ik enorm veel contacten op. Met sommige van mijn collega’s ontwikkel ik vriendschappen die een heel leven zullen duren.

Wanneer er een aantal platenlabels interesse tonen, ben ik nog niet klaar voor een album onder eigen naam. Wel maak ik albums met mijn bandjes Nemesis Quartet en All the King’s Men.

tom beek den haag 2018 foto maurice haak jenny audring

1999

Naast de vele optredens als freelancer en met eigen bandjes leg ik me ook toe op studiowerk. In mijn homestudio leer ik mezelf werken met synthesizers en computers, met video werken, componeren, arrangeren (voor blazersecties), programmeren, sound design, mixing/mastering en produceren.

Naast het spelen ‘in opdracht’ blijf ik voor mezelf fanatiek jazz studeren en nummers schrijven. Ik speel zoveel ik kan, in de bands van o.a. Ruth Jacott, Danny Sahupala, Michiel Borstlap, Rob Madna en Karin Bloemen.

Tussen de bedrijven door sta ik graag tot in de kleine uurtjes ergens te jammen. Ik wil me blijven ontwikkelen.

2002

Als ik een ingeklapte long krijg, staat mijn wereld op zijn kop. Ik ben bang dat ik nooit meer saxofoon kan spelen..

De maanden van mijn revalidatie gebruik ik om me te bekwamen in het tekstschrijven, mijn tweede grote passie.

Muziekmaken gaat door, maar dan als producer, componist en studiotechnicus. Dankzij opdrachtgevers kan ik de periode vullen met studio-opdrachten voor tv-tunes, bedrijfsfilms en commercials.

Na mijn herstel kan ik gelukkig weer voluit spelen. Sindsdien combineer ik het freelance muziekmaken met opdrachten als tekstschrijver.

Muziek en schrijven levert ook de perfecte combinatie op: schrijven over muziek. Ik schrijf artikelen in Jazzism, onder andere interviews met jonge jazzmusici. Ook schrijf ik regelmatig voor blogs en muziektijdschriften zoals JazzBulletin en ReportersOnline.

2005

Nu ben ik er klaar voor om een eigen plaat te maken. Geïnteresseerde labels zoals Munich en Challenge Records blijken echter niet transparant. Als ik dan toch moet investeren dan doe ik liever alles zelf.

In september 2005 breng ik eigen beheer mijn eerste album uit: White and Blue.

Over de weg ernaar toe schreef ik het blog muziek in eigen beheer.

Het hele proces van A tot Z: muziek bedenken en produceren, het hele productieproces en de promotie. Ik zoek alles uit en probeer het zelf te doen. Door het ‘zelf doen’ leer ik en passant andere skills zoals DTP, webdesign, digitale fotografie en allerlei ondersteunende digitale tools.

White & Blue levert goede publiciteit op en ik verkoop enkele duizenden cd’s.

2006

Met de eerste cd is ook mijn eigen Tom Beek Quintet geboren, waarmee ik in deze periode veel optreed. Het leidt tot het live-album Live Under the Sun (2007).

Big Time (2009) en Bliss (2012). De rol die het Internet hierin speelt, wordt steeds groter.

Ik word regelmatig uitgenodigd, onder andere op conservatoria, om te spreken over mijn visie op ondernemen en internet.

Saxofonist Tom Beek foto (c) Rinse Fokkema

2010

Tijd om een plan te realiseren dat al lang in mijn hoofd zit: mijn eigen concerten organiseren.

Onder de naam C’est le Tom qui fait la musique organiseer ik in november 2010 de eerste, in hartje Amsterdam.

In het Comedy theater speel ik twee hele afwisselende sets en organiseer ik alles zelf, tot en met de glazen prosecco.

Een groot succes, al moet ik er nog wel geld op toeleggen.

De bedoeling is om regelmatig concerten te organiseren op verschillende locaties, met steeds wisselende thema’s en gasten en een unieke, warme sfeer. Een onafhankelijk, eigen platform voor eigen muziek voor eigen publiek.

Dan blijk ik op de grens te zitten van een burnout, na jarenlang een jachtig en rusteloos leven te leiden. Ik besluit het rustiger aan te doen.

2012

De tweede C’est le Tom qui fait la musique doe ik samen met Mike Boddé in een Hilversumse kerk, in september 2012. Dat leidt tot het vierde album Bliss.

Samen met producer Udo Pannekeet en Mike Boddé vond ik een mix van eigen composities, improvisaties en melodieën die door de jaren heen zijn blijven ‘hangen’. De saxofoon alleen in de kerk maken me kwetsbaar en sterk tegelijk. Een mooi vertrekpunt voor de muziek.

“De sax van Tom Beek gaat recht door het hart” — De Volkskrant

Regelmatig word ik gevraagd voor het lesgeven op conservatoria, voor projecten en workshops. De combinatie zelf websites kunnen bouwen en lesgeven (ook anders dan muziek) leidt tot een groot aantal succesvolle opdrachten voor online cursussen. Daarbij verzorg ik vaak het gehele traject: vormgeving, techniek, automatisering, marketing, veiligheid en video’s.

2013-2021

In 2012 breekt er een nieuwe periode aan. Ik word papa! Deze jaren staan voor het belangrijkste deel in dienst van mijn gezin. Mijn vrouw en ik delen de zorg voor de kinderen 50/50.

Ik was altijd al een soort helpdesk, maar in deze jaren word ik ook steeds vaker gevraagd vanwege mijn — zelf aangeleerde — skills als fotograaf en webdesigner. Extra klussen als tekstschrijver en adviseur pak ik graag aan.

Het ‘op meerdere paarden wedden’ bevalt me uitstekend en geeft me bovendien artistieke vrijheid. Er blijft genoeg ruimte voor muziek, ik kan zelfs enkele weken op tournee.

tom beek saxofonist theater tenorsaxofoon altsaxofoon sopraansaxofoon

EIGEN BEHEER

In alle vrijheid aan eigen projecten kunnen werken, leidt onder meer tot het uitbrengen van de EP Forever and a day en de losse nummers Darling en Here comes the rain.

Samen met goede vriend Lo van Gorp begint de Steely Dan tribute band The Royal Dutch Scam steeds meer vorm te krijgen. De band treedt steeds meer op en na een eerste, bescheiden clubtour staat in 2021-2022 zelfs een theatertournee gepland met Mike Boddé als gast.

Prijzenkast

1994: VPRO Jazzprijs/Middelsee Jazz Treffen, Nemesis Quartet
1994: Heineken Crossover Award, All the King’s Men
1995: NCRV’S Popslag, All the King’s Men
2004: finale Deloitte Jazz Award
2005: finale Dutch Jazz Competition met Tom Beek Kwartet
2005: ‘Beste Compositie’ Dutch Jazz Competition voor White & Blue
2010: Singer Laren Award

Namen en rugnummers

Ik heb het voorrecht gehad te spelen met grootheden als Dizzy Gillespie, Tom Harrell, Randy Brecker, Barry Harris, Chuck Findley, Pat Metheny, Joe Lovano en (saxofonist) Bill Evans.

Ook deelde ik het podium met een groot aantal Nederlandse jazzlegendes waaronder Wim Overgaauw, Rob Madna, Rita Reys, Ruud Jacobs, Jerry van Rooyen, Rob van Kreefeld, Greetje Kauffeld en Louis van Dijk.

Verder werkte ik met Trijntje Oosterhuis, Alain Clark, Ilse DeLange, Candy Dulfer, Hans Dulfer, Do, Michiel Borstlap, Mathilde Santing, Kasper van Kooten, Mike Boddé, Thomas van Luyn, Waylon, Karin Bloemen, André Hazes, Kees van Kooten, Berget Lewis, Boris, Edsilia Rombley, Paul de Leeuw, Gordon, Gerard Joling, Guus Meeuwis, Jeroen van der Boom, John Ewbank, Rene Froger, Cor Bakker, Frans Bauer, Edwin Evers, Tjeerd Oosterhuis, Hind, Pete Philly & Perquisite, Martin Fondse, Eric Vloeimans, Benjamin Herman, Bert van Den Brink, Jesse van Ruller, Leona, Frits Landesbergen, Tonny Eyk, Wibi Soerjadi, Ruth Jacott, Joke Bruijs, Laura Fygi, Stephan Geuzebroek, Edwin Schimscheimer, Xander De Buisonje, Lucas van Merwijk, Madeline Bell, Denise Jannah, Carlo De Wijs, Amina Figarova, Marlayne, Fluitsma & van Tijn, Esther Hart, Simone Roerade, Des’ray, Stanley Burleson, Joke de Kruijff, Nurlaila Karim, Replay, Antje Monteiro, Angela Groothuizen, Hessel, Fré, Francien van Tuinen, Kim Hoorweg, Margriet Sjoerdsma, Richard Groenendijk, Sara Kroos, Jay Horns, Stylus Horns, Jazzinvaders, Seven Eleven, The Dutch Eagles, New Cool Collective Big Band, Young Sinatras, Jazz Orchestra Of The Concertgebouw, Nemesis Quartet, Groove Troopers, All The King’s Men. En met vele andere artiesten…

Ik stond op het North Sea Jazz Festival in 1994 (Nemesis Quartet), 1995 (Picks Might Fly/Wim Overgaauw/Jesse van Ruller), 1998 (Rob Madna Quintet), 1999 (Francien van Tuinen), 2000 (Haslip/Borstlap Electric Band ‘Liveline’), 2001 (Seven Eleven), 2002 (Francien van Tuinen), 2003 (Michiel Borstlap/Pat Metheny), 2004, 2005 (Pitch Pine Project), 2006 (Tom Beek Quintet, Jazzinvaders), 2008 (tribute to Rob Madna), 2009 (Bart Lust Quintet), 2010 (Sven Hammond Soul), 2012 (Sven Hammond Soul, Jan van Duikeren), 2013 (Michel Stekelenburg).