‘Sugah Daddy’ nieuwe single D’Angelo

Met het revolutionaire album Voodoo zet D’Angelo zich in 2000 af tegen de slappe R&B die in de hitlijsten te horen was.

Michael Eugene Archer (1974) vormt het epicentrum van de neo-soul: een enorm collectief gelijkgestemden. Hij betrekt veel bekende artiesten bij zijn missie, zoals Common, Erykah Badu, Questlove, Pino Palladino, Roy Hargrove, Charlie Hunter en Q-Tip. Sommigen spelen (en schreven) mee op Voodoo.

[arve url=”https://youtu.be/vo3RAH0zLlU”]

Dat hij al snel als messias wordt gezien, is niet vreemd. Hij speelt waanzinnig piano, zingt virtuoos en bijzonder en hij heeft zijn huiswerk heel goed gedaan. De muziek van zijn voorgangers kent hij binnenstebuiten. Aan bijvoorbeeld James Brown, Curtis Mayfield, Marvin Gaye, Sly Stone en Prince. Die schatplichtigheid benadrukt hij op zijn albums en in zijn live-shows.

De concerten die Voodoo begeleidden — inclusief North Sea Jazz 2000 — worden door velen beschouwd als legendarisch. Een held is geboren.

Dan wordt het stil. Maar liefst twaalf jaar gingen voorbij, waarin we héél soms een glimp opvingen van de funkateer. Al die tijd gonst het van de verhalen over zijn comeback. De verwachtingen zijn hoog gespannen.

In het voorjaar van 2012 is D’Angelo terug. Hij speelde een paar shows in Europa — hier in Nederland speelde hij tweemaal voor een dampend Paradiso. Sugah Daddy stond al op de playlist als één van de nieuwe stukken.

Dat hij ‘het’ nog steeds ‘heeft’, hebben we allemaal kunnen zien en horen. Zijn diepe, mystieke funk blijkt nog steeds toonaangevend. Soul gaf hij een nieuwe manier van fraseren. Zijn bekende luie stijl van spelen — ook wel J Dilla stijl genoemd, naar de hip hop pionier — heeft een ritmische trend gezet die niet meer te stoppen is.

De nieuwe single Sugah Daddy loopt vooruit op de release van het album Black Messiah.

website > d-angelo.com

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.