En toen had ik ineens vijf beroepen

Het begon met tekenen, toen ik een jaar of vijf was. Ik had er geen speciaal talent voor, maar ik wist wat ik wilde zien. Door veel natekenen (vooral strips) kwam ik een heel eind. Belangrijkste was: ik had er plezier in. Het was een fijne escape. Gewoon veel doen, dan word je er beter in.

Langzaam maar zeker werd muziek belangrijker in mijn leven. Ik kende alle liedjes van de radio. Met onzichtbare stokjes drumde ik voor de spiegel alle klappen mee van In the air tonight en Hotel California.

Later werd ik gegrepen door de magische klank van de saxofoon. Phil Collins en The Eagles maakten plaats voor Stan Getz, Sonny Rollins en David Sanborn. Af en toe naar een concert. En thuis oefenen om dat allemaal na te doen. Dat je daar na dertig jaar nog steeds niet mee klaar zou zijn, wist ik toen nog niet.

Een fascinatie voor lezen had ik ook. Die plantte zich exponentieel voort toen ik een typemachine kreeg. Ook daar had ik meteen aardigheid in. Ik schreef dagboeken, brieven, slagzinnen, zelf verzonnen verhalen en voor de schoolkrant.

Honderd verschillende creatieve uitlaatkleppen, prima toch. Problemen zijn voor volwassenen, moet ik hebben gedacht.

Vele nieuwe hobby’s zouden nog volgen. De één nog obsessiever dan de andere. Allemaal geboren uit nieuwsgierigheid, voortkomend uit de honger om te ontdekken en te ervaren. Of gewoon, just for fun.

Synthesizer programmeren? Eitje.
Muziek bij video? Tuurlijk.
Portretfotografie? Gaan we regelen.
Webshop bouwen? Geen probleem.
Ontwerp drukklaar maken? Doe ik ook.
Schrijven voor een tijdschrift? Sure.
Video portret? Maandag ben ik bij je.
Beats produceren? Kom maar door.
SEO teksten nodig? Morgen in je mail.

Naast alle mogelijke variabelen van het muziekmaken (bedenken, componeren, arrangeren, opnemen, produceren, live spelen, theater, studio, lesgeven en alle bijkomende carriere toestanden) werden tekstschrijven, het bouwen van websites, het maken van foto’s en video’s voor mij ook heel belangrijk. Superleuk en interessant. En ik werd er ook nog voor betaald!

Enkele jaren geleden zei ik tegen mezelf: dit kan niet. “Je kunt niet meerdere beroepen tegelijk hebben. En overal goed in proberen te zijn. Dan doe je alles half.”

Maar ja. Ik had er plezier in, bleef opdrachten krijgen, ik voelde dat ik erdoor bleef groeien, bleef ontdekken. Ik ging de breedte in, ging de diepte in. Bleef me ontwikkelen. Maar op sommige momenten zat ik er nog steeds mee.

Een paar maanden geleden was ik er klaar mee, om ermee te zitten.

Accepteren was de oplossing. “Ik vind heel veel dingen leuk. Dit is wie ik ben. Als iemand daar problemen mee heeft, dan heeft-ie pech.” 

Ik ben geen tovenaar, geen goochelaar, ik kan eigenlijk helemaal niet zoveel tegelijk. Maar ik kan ze wel ná elkaar en náást elkaar doen. Serial tasking noemen ze datDie afwisseling bevalt me prima.

Dus zo gaan we het doen, wist ik. En toen was het goed.

Samen mooie dingen maken.

Eén grote, creatieve ontdekkingsreis. Ik geniet onderweg van het uitzicht. En de eindbestemming is nog lang niet in zicht.

3 gedachten over “En toen had ik ineens vijf beroepen”

  1. Yup! Meer dan herkenbaar. Ik ben zangeres, geluidsvrouw, booker, personal coach, filmer, video editor, webmaster, redacteur, tekstschrijver, marketeer én echtgenote. En ik geniet ervan met volle teugen. Ook nu. Ik noem het “ondernemen”.

  2. Gelukkig, ik ben niet de enige die gek is op ‘serial tasken’! Ik maak beroepsmatig foto’s, video’s, schrijf (voor vele doelgroepen, journalistiek en commercieel), redigeer, geef vorm (en regel drukwerk), musiceer (als hobby) op tenorsax en fluit (beetje gitaar), ben handyman en ook nog geluidstechnicus. Ben vast nog iets vergeten… Never a dull moment

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.