Een Olympisch sprookje met Jeff Beck

Je kijkt er tientallen jaren niet naar om, totdat je ineens iemand tegenkomt die het écht heel goed kan. Dat had ik jarenlang met trombone.

Vanochtend had ik weer zoiets, toen ik een fragment terugkeek van de Olympische Spelen in Pyeongchang, met kunstschaatsen nota bene.

Toen het duo Ryom Tae-ok en Kim Ju-sik aan hun onderdeel begon, voelde ik meteen de spanning.

Er is gewoon iets met deze twee. Misschien kijken ze gewoon blijer dan de anderen, misschien bewegen ze mooier. Ze doen dit zo mooi sámen, zo lief en sierlijk. Ik zat op het puntje van mijn stoel.

Toen kwam de genadeloze gitaar van Jeff Beck wel even binnen. A day in the life van The Beatles (van zijn album Live in Tokyo uit 1999 dat ik verdorie nergens kan vinden). Die huilende gitaarnoten en dan ook nog zo’n schurende melodie. Vooral wanneer hij even nog een oktaaf hoger gaat.

Het verhaal van het kunstschaatsduo is heel bijzonder. Quartz besteedt uitgebreid aandacht aan de toverkunsten van het Noordkoreaanse (!) koppel, met prachtige foto’s.

Wat een wonderlijk mooie combinatie: Jeff Beck en schaatsen. Je bedenkt het niet. Hieronder bewegend beeld en geluid. Ben benieuwd of jij het net zo mooi vindt als ik. Enjoy!

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.