Chris Cheek: jazz pionier

Het wémelt van de briljante muzikanten. Moedeloos kun je ervan worden. Er zijn er ook zoveel. Je moet er soms tegenáán lopen. Dat had ik met Chris Cheek.

Het duurde even voordat ik zijn spel leerde waarderen. Maar toen sloeg het in als een bom. Maar wacht even, Chris wie?

Chris Cheek is misschien niet zo bekend als zijn tijdgenoten Chris Potter, Joshua Redman, Seamus Blake of Mark Turner. En niet te verwarren met Chris Speed.

U kunt hem wél kennen van Rudder, Steve Swallow, Paul Motian’s Reincarnation of a Love Bird, in Charlie Haden’s Liberation Orchestra en van de Bloomdaddies.

Saxofonist Chris Cheek is fantastisch en uniek.

Hij speelt volstrekt origineel. Van alles wat ik hem horen spelen, heb ik nog niet één keer een herhaling gehoord, van iets dat hij daarvoor speelde.

Je hoort en ziet hem soms worstelen, hij speelt echt in het moment.

Hij komt met verrassende wendingen, melodische vondsten en interessante bewegingen.

Hij neemt enorme risico’s, technisch en muzikaal. Maar het blijft solide, herkenbaar en geweldig in time.

Flarden van Stan Getz komen voorbij, maar ook van Warne Marsh.

Chris Cheek is een pionier, als je het mij vraagt.



Tom Beek is saxofonist, copywriter, WordPress expert, vormgever en fotograaf. Je vindt hem op Twitter en Instagram. Gek op jazz en koffie. Ruikt aan boeken.

1 reactie op “Chris Cheek: jazz pionier”

Plaats een reactie