Biografie

Met zijn persoonlijke, gedreven geluid en zijn krachtige, lyrische speelstijl die genres overstijgt, schittert saxofonist Tom Beek als begeleider en solist al zo’n dertig jaar in de eredivisie van de Nederlandse pop-, theater-, jazz- en studiowereld. Als sideman maakte hij naam bij Michiel Borstlap, Karin Bloemen, Sven Hammond Soul, Rob Madna, Trijntje Oosterhuis, Kasper van Kooten, Mike Boddé en het Jazz Orchestra of the Concertgebouw. Nadat hij met een 9,5 afstudeerde aan het Hilversums Conservatorium, trad hij op met internationale artiesten zoals Dizzy Gillespie, Pat Metheny, Randy Brecker, Gino Vannelli, Tom Harrell en Joe Lovano. Hij reist de hele wereld over, maakt(e) deel uit van tientallen succesvolle groepen en was veelvuldig te gast op het North Sea Jazz Festival. In eigen beheer maakte hij vijf albums onder eigen naam: White and Blue (2005), Live under the Sun (2007), Big Time (2009), Bliss (2012) en Conversations (2018), de EP Forever and a day (2018) en de nummers Darling (2018) en Here comes the rain (2019). Met zijn eigen bands toert hij regelmatig door het land. De herkenbare sax van Tom is te horen in films, tv-tunes, commercials en op zo’n 300 releases.

Persfoto’s kun je HIER downloaden.
Tom Beek
Sittard, 14 december 1969
saxofonist (tenor, alt, sopraan),componist, arrangeur, producer, bandleider, tekstschrijver
Hilversums Conservatorium (AHK), afgestudeerd in 1995
Tom Beek, foto (C) Maurice Haak & Jenny Audring
Tom Beek, foto (C) Maurice Haak & Jenny Audring

Beginjaren: Leiden

De liefde voor muziek maken begint op de middelbare school. Op het Stedelijk Gymnasium wordt veel gedaan aan muziek en theater. Binnen de kortste keren ben ik op het podium te vinden. In de brugklas begin ik met drummen in een paar schoolbandjes, maar stap al snel over naar de saxofoon. Mijn debuut maak ik in de schoolmusical ‘Het Vriendje’ waar ik de ‘St. Louis Blues’ speel in de Leidse Schouwburg. Ook op het Agnes College, mijn tweede middelbare school, wordt muziek erg gestimuleerd en bijna maandelijks zijn er uitvoeringen. Mijn leraar Huub de Vriend is de enthousiaste aanjager en het is één van de eerste scholen in Nederland waar je muziek kunt kiezen in je eindexamenpakket. Wat ik natuurlijk doe.

Voor een muzikant is Leiden een fantastische plek om op te groeien. In jazzcafé The Duke spelen dagelijks de beste muzikanten van het land. In deze levendige jazzscene kom ik eind jaren tachtig in contact met muzikale vrienden en geestverwanten zoals Martijn van Iterson, Karel Boehlee, Toon Roos, Peter Tiehuis, Arto Boyadjian en Lodewijk van Gorp.

Conservatorium

Tijdens mijn studie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag (bij John Ruocco en Leo van Oostrom) ontwikkel ik me verder. Ik treed dan al regelmatig op en doe waardevolle contacten op. Toch kan ik er niet aarden. In 1992 maak ik de overstap naar Hilversum, waar ik veel inspiratie vind in mijn leraar Ferdinand Povel en mijn mentor Rob Madna. Namens het conservatorium treed ik onder andere op in de VS  (Boston, Miami en New York) en in het radioprogramma TROS Sesjun. Ik voel me thuis in een breed scala aan muziekstijlen, zoals jazz, pop, wereldmuziek en kleinkunst. Na mijn studie ben ik klaar voor de volgende stap: zoveel mogelijk ervaring opdoen en aan het werk!

Ontwikkelen

Naast de vele optredens als freelancer en met eigen bandjes leg ik me ook toe op studiowerk. In mijn homestudio leer ik mezelf werken met synthesizers en computers, met video werken, componeren, arrangeren (voor blazersecties), programmeren, sound design, mixing/mastering en produceren. Naast het spelen ‘in opdracht’ blijf ik voor mezelf fanatiek jazz studeren en nummers schrijven. Ik speel zoveel ik kan. Als het even kan sta ik tot in de kleine uurtjes te jammen in een jazzcafé. Ik voel de drang om te blijven ontwikkelen.

Zelf doen

Wanneer in 1996 het platenlabel Challenge Records interesse toont, blijk ik nog niet klaar te zijn voor een eigen album. Wel maak ik een album met mijn groep Nemesis Quartet. Wanneer ik er in 2004 wél klaar voor ben en mijn contacten weer aanhaal, raak ik gefrustreerd. Labels blijken niet transparant, en als ik moet investeren dan doe ik liever alles zelf. In september 2005 richt ik zelf een platenlabel op en breng mijn eerste eigen album uit: White and Blue.

Ik blijk één van de eerste musici te zijn die dit allemaal zelf managet: muziek bedenken en produceren, het hele productieproces en de promotie. Het levert goede publiciteit op en ik verkoop enkele duizenden cd’s. In de jaren erna volgen Live Under the Sun (2007), Big Time (2009) en Bliss (2012). De rol die het Internet hierin speelt, wordt steeds groter. Mijn nieuwsbrief wordt in muzikantenkringen gewaardeerd en ik word vaak uitgenodigd om te spreken over mijn visie op ondernemen en internet.

Schrijven

Als ik in april 2002 een ingeklapte long krijg, lijkt het erop dat mijn toekomst als saxofonist aan een zijden draadje hangt. Ik besluit meteen het schrijven op te pakken, mijn tweede grote passie, en daar mijn beroep van te maken. Al snel blijkt dat het met mijn long heel goed gaat en na een maand of drie kan ik weer voluit spelen. Van het schrijven heb ik dan ook de smaak te pakken, dus gedurende een aantal jaar combineer ik muziek maken met opdrachten als freelance tekstschrijver.

In 2006 begin ik te schrijven in Jazz Magazine (voorheen Jazz Nu, later Jazzism) waarin ik jonge musici interview. Door mijn eigen label, het schrijven en het ‘zelf doen’ leer ik mezelf allerlei dingen aan zoals DTP, webdesign, digitale fotografie en allerlei ondersteunende digitale tools. Muziek blijft echter altijd de hoofdmoot.

Tom Beek foto (C) Else Kramer


Tom Beek foto (C) Else Kramer

C’est le Tom qui fait la musique

In november 2010 organiseer ik de eerste C’est le Tom qui fait la musique. In het Amsterdamse Comedy theater speel ik twee wisselende sets en organiseer ik alles zelf, tot en met de glazen prosecco. Een groot succes, al moet ik er nog wel geld op toeleggen. De bedoeling is regelmatig concerten te organiseren op verschillende locaties, met steeds wisselende thema’s en gasten en een unieke, warme sfeer. Een onafhankelijk, eigen platform voor eigen muziek voor eigen publiek. In september 2012 volgt de tweede, een duoconcert met Mike Boddé in een Hilversumse kerk.

Bliss

Het concert in de kerk leidt al gauw tot het vierde album. In nog geen maand is ‘Bliss’ een feit. Samen met producer Udo Pannekeet en Mike Boddé vond ik een mix van eigen composities, improvisaties en melodieën die door de jaren heen zijn blijven ‘hangen’. Ik voel me kwetsbaar en sterk tegelijk. Een mooi vertrekpunt voor de muziek waar ik zelf zoveel van houd.

“De sax van Tom Beek gaat recht naar het hart” — de Volkskrant

Prijzenkast

1994: VPRO Jazzprijs/Middelsee Jazz Treffen, Nemesis Quartet
1994: Heineken Crossover Award, All the King’s Men
1995: NCRV’S Popslag, All the King’s Men
2004: finale Deloitte Jazz Award
2005: finale Dutch Jazz Competition
2005: ‘Beste Compositie’ Dutch Jazz Competition
2010: Singer Laren Award

Tom Beek (C) Hans Speekenbrink


Tom Beek (C) Hans Speekenbrink

Namen en rugnummers

Ik heb het voorrecht gehad te spelen met grootheden als Dizzy Gillespie, Tom Harrell, Randy Brecker, Barry Harris, Chuck Findley, Pat Metheny, Joe Lovano en (saxofonist) Bill Evans.

Ook deelde ik het podium met een groot aantal Nederlandse jazzlegendes waaronder Wim Overgaauw, Rob Madna, Rita Reys, Ruud Jacobs, Jerry van Rooyen, Rob van Kreefeld, Greetje Kauffeld en Louis van Dijk.

Verder werkte ik met Trijntje Oosterhuis, Alain Clark, Ilse DeLange, Candy Dulfer, Hans Dulfer, Do, Michiel Borstlap, Mathilde Santing, Kasper van Kooten, Mike Boddé, Thomas van Luyn, Waylon, Karin Bloemen, André Hazes, Kees van Kooten, Berget Lewis, Boris, Edsilia Rombley, Paul de Leeuw, Gordon, Gerard Joling, Guus Meeuwis, Jeroen van der Boom, John Ewbank, Rene Froger, Cor Bakker, Frans Bauer, Edwin Evers, Tjeerd Oosterhuis, Hind, Pete Philly & Perquisite, Martin Fondse, Eric Vloeimans, Benjamin Herman, Bert van Den Brink, Jesse van Ruller, Leona, Frits Landesbergen, Tonny Eyk, Wibi Soerjadi, Ruth Jacott, Joke Bruijs, Laura Fygi, Stephan Geuzebroek, Edwin Schimscheimer, Xander De Buisonje, Lucas van Merwijk, Madeline Bell, Denise Jannah, Carlo De Wijs, Amina Figarova, Marlayne, Fluitsma & van Tijn, Esther Hart, Simone Roerade, Des’ray, Stanley Burleson, Joke de Kruijff, Nurlaila Karim, Replay, Antje Monteiro, Angela Groothuizen, Hessel, Fré, Francien van Tuinen, Kim Hoorweg, Margriet Sjoerdsma, Richard Groenendijk, Sara Kroos, Jay Horns, Stylus Horns, Jazzinvaders, Seven Eleven, The Dutch Eagles, New Cool Collective Big Band, Young Sinatras, Jazz Orchestra Of The Concertgebouw, Nemesis Quartet, Groove Troopers, All The King’s Men. En met vele andere artiesten…

Ik stond op het North Sea Jazz Festival in 1994 (Nemesis Quartet), 1995 (Picks Might Fly/Wim Overgaauw/Jesse van Ruller), 1998 (Rob Madna Quintet), 1999 (Francien van Tuinen), 2000 (Haslip/Borstlap Electric Band ‘Liveline’), 2001 (Seven Eleven), 2002 (Francien van Tuinen), 2003 (Michiel Borstlap/Pat Metheny), 2004, 2005 (Pitch Pine Project), 2006 (Tom Beek Quintet, Jazzinvaders), 2008 (tribute to Rob Madna), 2009 (Bart Lust Quintet), 2010 (Sven Hammond Soul), 2012 (Sven Hammond Soul, Jan van Duikeren), 2013 (Michel Stekelenburg).

uitreiking Laren Jazz Award 2010, Cees Schrama (foto: Hans Speekenbrink)