Beauty, romance and swing – een persoonlijk eerbetoon aan Stan Getz

Als er toch één saxofonist is, waar ik niet op lijk, is het wel Stan Getz.

Daar is er gelukkig ook maar één van. Dus al die andere saxofonisten lijken ook niet op hem. Mochten ze willen.

Wie wil dat niet?

Getz

Zelfs Coltrane zei het al eens: “We would all play like Stan Getz, if we could“.

Als tiener groeide ik op met zijn platen. Met die uit duizenden herkenbare, ongelooflijke melodische en swingende lijnen van het wonderkind van de saxofoon. De man met dat schitterende geluid.

In 1989 zag ik hem nog live op het North Sea Jazz Festival. Hij speelde Lush Life. Onversterkt. Onvergetelijk. Zo mooi. Zo raak.

Hoewel hij duidelijk beïnvloed werd door — met name — Lester Young, is Stan Getz his own man. Hij staat op eenzame hoogte.

Getz is een legende. Eén van de aller- aller- allergrootsten. 

Concert 9 juni

Wat doe je, wanneer je vindt dat Getz’ muziek meer gehoord mag worden? Eerder probeerde ik in een blog (uit 2013) een bloemlezing te geven van mijn favoriete Getz platen. Allemaal leuk en aardig dat soort acties, maar aan lullen over muziek hebben we niet zoveel.

Daarom besloot ik zelf een eerbetoon te organiseren, samen met René Frankena van de Willemshoeve (daarover later meer).

Van elke periode één van mijn persoonlijke favoriete nummers. Swing, cool jazz, bebop, bossa nova en de prachtige platen die hij maakte met bijvoorbeeld Bill Evans, Jimmy Rowles, Chick Corea en Kenny Barron.

Mijn medemusici

Wie bel je dan? Het moet swingen, dat sowieso. Ik dacht aan Getz’ beroemde kwintet met Jimmy Raney. Dus: er moet gitaar bij. Die ook heel goed Braziliaans speelt. Maurice Rugebregt. De periode waarin Getz met Gary Burton speelt, vind ik ook prachtig. Dus: vibrafoon. Dat kan er maar eentje zijn: Frits Landesbergen. En een ritmesectie die oude én moderne jazz speelt én Braziliaans. Dat werden één van mijn lievelingsdrummers Marcel Serierse en bassist Jeroen Vierdag — die zie ik toch te weinig, dus de beste manier om hem weer eens live te zien is hem bellen voor een optreden, nietwaar? Done.

Tom Beek – tenor saxofoon
Frits Landesbergen – vibrafoon
Maurice Rugebregt – gitaar
Jeroen Vierdag – bas
Marcel Serierse – drums

Pak je agenda: we spelen zondagmiddag 9 juni(Eerste Pinksterdag) om 15:00 uur in de Willemshoeve in Westbroek, vlakbij Utrecht. Een intieme, bijzondere locatie, want de concertzaal bevindt zich aan de achterkant van een monumentale boerderij van gastheer (zelf ook saxofonist) René Frankena. Ben er al wezen kijken, heel gezellig! Er zijn slechts 80 stoelen. Reserveren kun je hier. Daar vind je ook alle details. En anders houd je mijn website gewoon in de gaten.

Een zondagmiddag waar we het gedachtengoed vieren van één van de grootste tenorsaxofonisten uit de geschiedenis, ik heb er nu al zin in. Super als je komt kijken!

sax tenorsax conn ladyface 10m  foto (c) tom beek

Plaats een reactie